Ангилал

Сайтын талаар ярилцъя Уншигчдын санал бодол

Аугаа их зохиолчдын хачин жигтэй зуршлуудУншсан2,806

Николай Гоголь өөрийг нь амьдаар оршуулчихвий хэмээн маш их айдаг байсан гэдэг. Тэр ч бүү хэл нас барахаасаа бүр долоон жилийн өмнө бичсэн гэрээслэлдээ муудах шинж тэмдэг илрэх хүртэл цогцсыг оршуулахгүй байхыг хүссэн байдаг аж.

Николай Гоголь өөрийг нь амьдаар оршуулчихвий хэмээн маш их айдаг байсан гэдэг. Тэр ч бүү хэл нас барахаасаа бүр долоон жилийн өмнө бичсэн гэрээслэлдээ муудах шинж тэмдэг илрэх хүртэл цогцсыг

 

оршуулахгүй байхыг хүссэн байдаг аж. Үүнээс гадна Гоголь халаасандаа хэд гурван ёотон, цагирган боов, чихэр зэрэг амттан байнга авч явдаг байжээ. Тэрээр бусад хүнтэй ярьж байх юм уу ажлаа хийж байхдаа үүнийгээ мэрж суудаг байжээ. Дашрамд дурдахад, Гоголийн үзэг нэгт олон хүн хачирхалтай гэмээр зуршилтай байсан гэдэг.

Оноре де Бальзак шөнө бол ажиллахад хамгийн сайн үе гэж үздэг байжээ. Тэрээр заавал ч үгүй зургаан дэн асаан, шөнөжингөө бичгийн ширээний ард суудаг байсан гэх. Ингэхдээ тэрээр 18 цаг тасралтгүй ажиллаж чаддаг байсан гэж зохиолчийн намтрыг бичигчид хэлж байжээ. Тэгэхээр зөвхөн шөнө бичиж байсан болж таарч байна уу? Бальзак цаг хугацааг “мэхлэн”, цонхныхоо хаалт самбарыг хааж, хөшгийг нь татан, цагийн зүүг шилжүүлж, өдрийг шөнө болгодог байжээ. Үүнээс гадна зохиолч маш их кофе буюу өдөрт 50 хүртэл жижиг аяга кофе уудаг байсан аж.

Александр Пушкин ч кофенд нугасгүй байжээ. Гэхдээ тэрээр нимбэгний ундаанд бүр илүү дуртай байсан гэдэг. Яруу найрагчийг бичгийн ширээндээ суумагц л түүний өмнө лонхтой нимбэгний ундаа тавьдаг байжээ. Бүр лицейд сурч байх үеийн Пушкиний найз Константин Данзасын ярьснаар, Александр Сергеевич дуэль хийхийнхээ өмнө хагас литр нимбэгний ундаа уудаг байжээ.

Эйфелийн цамхаг барихыг эсэргүүцэж байсан Парис хотын иргэдийн дунд Ги де Мопассан байжээ. Энэ эвгүй цамхаг Францын нийслэлийн дүр төрхийг эвдэнэ хэмээн тэр ярьдаг байсан гэдэг. Ингэхдээ зохиолч нэг гарц олсон бөгөөд тэрээр цамхагт байдаг ресторанд өдөр бүр орж, энэ ресторан бол цамхаг харагддаггүй Парисын цорын ганц газар хэмээн тайлбарладаг байжээ.

Үнэнийг хэлэхэд ялзарсан алим анхилам сайхан үнэргүй байдаг нь мэдээж. Гэвч ийм алим Германы яруу найрагч Фридрих Шиллерийн онгодыг хөтлөдөг байжээ. Тиймээс тэрээр бичгийн ширээнийхээ шургуулгыг ийм алимаар дүүргэдэг байсан аж. Шиллерийн өрөөний цонхны хөшиг байнга улаан өнгөтэй байсан бөгөөд тэрээр ажиллаж байхдаа мөстэй ус бүхий тэвшинд хөлөө дүрж суудаг байжээ. Ингэх нь сэтгэл санааг сэргээж онгод оруулдаг хэмээн ярьдаг байжээ.

Виктор Хюго гүйцээж бичээгүй зохиолоо байнга шахуу урж хаячихаад, дараа нь дахин бичих гэж их зовдог байжээ. Тэгээд ухаан сийлэхэд хүрдэг байжээ. Жишээлвэл “Парисийн дахь эхийн сүм” романаа бичиж байх үедээ зохиолч халимагныхаа талыг тонгорогоор мулз хусчихаад, тэгээд гадаа гарах санаа төрж магадгүй хэмээн бодоод тонгорогоо гаргаад хаяж байсан гэдэг. Бас нэг өөр роман бичиж байхдаа бүр шалдалж, хувцсыг нь авч гарахыг зарц нартаа тушааж байсан гэдэг.

Эрнест Хемингуэй бүр хар үүрээр ажлаа эхлэдэг байжээ. Эхлээд тэр гараар бичиж, дараа нь үүнийгээ бичгийн машин дээр хуулдаг байсан аж. Үдийн хоолны дараа Хемингуэй хэзээ ч бичиж байгаагүй бөгөөд харин бичсэн зүйлийнхээ үсгийг тоолж, нэг ёсондоо ажлынхаа тооцоог гаргадаг байжээ.

Я.Сүхбаатар

 

Сэтгэгдэл 0ЭнгийнХэвтээБосооСэтгэгдэл бичих-Aa+
Санамсаргүй нийтлэл [ Энд дарна уу ]